四梵天

ความหมาย

1.道教语。天界的一种。即常融天﹑玉隆天﹑梵度天﹑贾奕天。亦称"四民之天"。唐人讳"民"，又称"四人天"。见唐段成式《酉阳杂俎．玉格》﹑《云笈七签》卷二一。

อักษรที่ประกอบอยู่