孙登啸

ความหมาย

1.指晋隐士孙登长啸事。《晋书·阮籍传》"籍尝于苏门山遇孙登，与商略终古及栖神导气之术，登皆不应，籍因长啸而退。至半岭，闻有声若鸾凤之音，响乎岩谷，乃登之啸也。"后用为游逸山林﹑长啸放情的典故。

อักษรที่ประกอบอยู่