封桩

ความหมาย

1.宋代的一种财政制度。凡岁终用度之余﹐皆封存不用﹐以备急需﹐故称。宋太祖建隆三年始行于中央﹐后各地皆有封桩﹐乃至按月而桩﹐称月桩钱﹐与初意大异。

อักษรที่ประกอบอยู่