芦笳

ความหมาย

1.古代的一种管乐器。以芦叶为管，管口有哨簧，管面有音孔，下端范铜为喇叭嘴状，吹时用指启闭音孔，以调音节。清代兵营巡哨多用之。

อักษรที่ประกอบอยู่