藐孤

ความหมาย

1.幼弱的孤儿。语本《左传．僖公九年》"献公使荀息傅奚齐。公疾，召之曰'以是藐诸孤，辱在大夫，其若之何?'"孔颖达疏"藐诸孤者，言年既幼稚，县藐于诸子之孤。"

อักษรที่ประกอบอยู่