邦伯

ความหมาย

1.州牧。古代用以称一方诸侯之长。《书．召诰》"命庶殷侯甸男邦伯。"孔传"邦伯，方伯，即州牧也。"后因称刺史﹑知州等一州的长官。

อักษรที่ประกอบอยู่