颠旭

ความหมาย

1.唐代书法家张旭嗜酒，每大醉狂走下笔，或以头濡墨而书，既醒自视以为神，世呼"张颠"。见《新唐书．文艺传中．张旭》◇因以"颠旭"称张旭。

อักษรที่ประกอบอยู่